كمي كه ادامه داشته باشد بهتر از زيادي است كه خسته كننده باشد.                      امام علي عليه السلام

جاسوسی اقتصادی و صنعتی – جاسوسي صنعتي

بخش چهارم

جاسوسی صنعتی چیست؟

   تفاوت اساسی میان جاسوسی اقتصادی و جاسوسی صنعتی این است که جاسوسي اقتصادي شامل تلاش های یک دولت برای جمع آوری اطلاعات است ولي جاسوسی صنعتی شامل جمع آوری اطلاعات از سوی یک کشور درباره برنامه های توسعه فن آورانه کشوری دیگر است، که معمولاً شامل صنایع حیاتی چون الکترونیک، هوا و فضا، دفاع یا بیوتکنولوژی می شود.

   جاسوسی برای رهبران وسوسه انگیز و برای عموم مردم جالب است. این جاسوسی گاهی دارای ارزش چشم گیری است به ویژه در زمان جنگ. طرح های مقابل در جنگ جهانی اول در پی تسلیحات مخفی بودند؛ با آگاهی از این که چنین تسلیحاتی در بخش صنایع یک کشور خارجی موجود است، جاسوسان اطلاعاتی درمورد اینکه چگونه تسلیحاتی مانند گازهای سمی را بسازند بدست آوردند و این باعث صرفه جویی در زمان و امکانات مالی شد که آنها باید به تنهایی برای ساخت این گازهای سمی صرف می کردند. جاسوسان، اسرار را از آلمانی ها دزدیدند و اندکی بعد بسیاری از کشورها در طول جنگ از گازهای سمی علیه یکدیگر استفاده کردند.

   عملی که امروزه عموماً به عنوان جاسوسی صنعتی شناخته می شود عبارت از جاسوسی با حمایت دولت است و قرن هاست که به انجام می رسد. شاهد آن را می توان در قانون 1474 جمهوری ونیز پیدا کرد. رهبران ونیز متوجه شدند که فن آوری های جدید در سراسر جهان متمدن توسعه یافته است در حالی که هنوز در ونیز چنین فن آوری هایی وجود نداشت. اگر ونیزی های خلاق تشویق می شدند که به سراسر جهان سفر کنند و این اختراعات را به کشور خود بیاورند، ونیز رونق می یافت. برای شروع حمایت از این دست جاسوسی، حکومت ونیز نوعی قانون انحصار فروش را وضع کرد، كه پاداش ماجراجویان به شمار می رفت. اگر فردی از سرزمین دیگری یک دستگاه یا شیوه جدیدی به ونیز می آورد، فقط آن شخص می توانست از آن دستگاه یا روش تولید در داخل مرزهای ونیز برای چندین سال استفاده کند و دیگران از آن محروم بودند. به این صورت آن شخص، ثروتمند می شد و از طرفی ونیز هم صاحب فن آوری جدید می شد. حق بهره برداری انحصاری و حق انحصاری اثر (کپی رایت) توسط ونیزی ها ابداع شده بود تا باعث رونق نوآوری و بیان در دولت – شهری شوند که در حال از دست دادن سلطه تجاری خود در شرق مدیترانه و توانایی رقابت خود با فلورانس و سایر دولت-شهرها بود.

   وزارت دادگستری آمریکا، جاسوسی صنعتی را اینگونه تعریف می کند (فعالیتی که از سوی یک دولت خارجی علیه یک شرکت خصوصی آمریکایی، صرفاً با هدف بدست آوردن اسرار تجاری، انجام می شود). این تعریف شامل فعالیت های نهادهای خصوصی بدون مشارکت دولت خارجی و همچنین به تلاش های قانونی برای کسب اطلاعات مفید بازرگانی مربوط نمی شود، مانند اطلاعات موجود در اینترنت. اگرچه برخی تلاش ها در زمینه جمع آوری آزادانه اطلاعات ممکن است مقدمه ای برای جمع آوری مخفیانه اطلاعات باشد، با این حال جاسوسی صنعتی به شمار نمی آید.

   برخی کشورها دارای پیشینه ای طولانی در روابط میان دولت و صنعت هستند، البته غالباً پی بردن به اینکه آیا جاسوسی تحت حمایت دولت خارجی انجام شده است یا نه، مشکل است. برخلاف بسیاری از گزارش های رسانه ها، شرکت ها و افراد تجاری (اشخاص حقیقی و حقوقی تجاری) مسؤول بخش عمده ای از جاسوسی صنعتی بین المللی هستند. برای مثال، طبق گزارش سالانه FBI به کنگره در سال 2001، درخصوص جمع آوری اطلاعات اقتصادی خارجی در صنایع دفاعی، 58 درصد از جاسوسی صنعتی توسط شرکت ها و اشخاص انجام می شود در حالی که تنها 22 درصد آن به اقدامات تحت حمایت یک دولت خارجی نسبت داده می شود.

.

اهمیت نوع گروه های مشارکت کننده در جاسوسی اقتصادی دو چندان است. زيرا:

  اولاً،حتی ملت های دوست و متحد، اقدام به جاسوسی علیه یکدیگر می کنند. در دنیای جاسوسی اقتصادی، هیچ رابطه کاملاً دوستانه ای وجود ندارد، که این امر عمدتاً ناشی از این حقیقت است که کشورهای درگیر این امر، در حال رقابت برای بدست آوردن یک پله بالاتر در نردبان بازار جهانی هستند. همانطور که پیرماریون (P-M) –رئیس سابق اداره اطلاعات فرانسه –می گوید: (این یک اشتباه بزرگ است که فکر کنیم ما متحد هستیم، وقتی بحث به تجارت کشیده می شود، جنگ مطرح می شود).

   ثانیاً، کشورهای در حال توسعه در نتیجه پیشرفت های سیاسی اخیر و به ویژه زوال کمونیسم به شدت درگیر تجارت هستند. دولت های کمونیستی سابق تلاش می کنند که به سرعت به پای کشورهای غربی برسند، و جاسوسی اقتصادی، اغلب راه را برای انجام این کار فراهم می کند. در غیاب کمونیسم، مأموران اطلاعاتی کشورهای بلوک شرق، تهدیدکننده می باشد، زیرا با عقاید سنتی مربوط به اصول اخلاقی تجارت بین الملل، نمی توان برای فعالیت های اطلاعاتی آنها محدودیتی قائل شد. بنابراین، چنین مأمورانی ممکن است دست به هر کاری بزنند تا اطلاعاتی را که می خواهند بدست آورند. بسیاری از کشورهای خارجی، منابع قابل توجهی را برای جمع آوری اطلاعات درباره سایر دولت ها یا گروه های متعلق به آنها و برای جمع آوری اطلاعات ضد جاسوسی به منظور حفاظت در برابر فعالیت های جاسوسی سایر کشورها، اختصاص داده اند.

   گزارش هایی از سوی فرانسه و ایتالیا درخصوص جاسوسی صنعتی توسط آمریکا، به بررسی در پارلمان اروپا، درباره اقدامات سیا و استفاده آن از اطلاعات از طریق اطلاعات حاصل از سیستم اشلون (Echelon) منجر گردید. این سیستم قادر است تقریباً هر شکل پیشرفته ای از ارتباطات را شنود نماید. به گفته كارشناسان اطلاعاتي، اشلون يك شبكه گسترده از پايگاه هاي شنود است كه قابليت كنترل میلیاردها ارتباط شامل تماس های تلفنی، پیغام های پست الکترونیکی، پیاده کردن (دانلود) از اینترنت و رهگیری ارتباطات ماهواره ای، در هر روز می باشد. اشلون يك ابزار قدرتمند، به ويژه در نبرد اطلاعاتي عليه تروريسم و تهديدات ديگر است. در نتیجه یک واکنش جهانی نسبت به سیستم اشلون به وجود آمد که منجر به ایجاد سیستم های فن آورانه و قوانینی برای مقابله با مشکلات سیستم طراحی شده بود. بسیاری از کشورها نیز در خصوص ضوابطی که اعضاء سیستم اشلون در تصمیم گیری برای افشای اطلاعات جمع آوری شده توسط سیستم به شخص ثالث دنبال خواهند کرد، نگرانی خود را اعلام کردند. ایالات متحده، این ادعا را که این کشور تاکنون اطلاعات شنود شده را به شرکت های آمریکایی انتقال داده، رد می کند. کشورهای اروپایی هم هنوز خاطرنشان می کنند که مقامات واشنگتن اعتراف کرده اند که داده های اطلاعاتی آمریکا درباره رشوه خواری احتمالی در تصمیم عربستان نمود یافت و این کشور یک قرارداد بزرگ مربوط به هواپیمایی مسافربری با صنایع ایرباس، کنسرسیوم اروپایی را لغو کرد. این سفارش در نهایت به سمت رقیب آمریکایی ایرباس، یعنی شرکت بوئینگ رفت.

.

.

پايان بخش سوم

ادامه دارد……

چهارشنبه ۱۸ شهریور ۱۳۹۴آموزش، مقالات و مطالب مدیریتی۱۳۰۶ بازديد
کد امنیتی
CAPTCHA
 برچسبها
 نوشته های مشابه و مرتبط
قم، بلوار عمارياسر، مجتمع تجاري زمزم، طبقه 4، واحد 258
تلفن : 37749296(25)98+
فاكس : 37749177(25)98+
مدیریت : info@parsasystem.net
فروش : sales@parsasystem.net
the logothe logothe logothe logothe logothe logothe logo